19 yıllık çocuk hasretleri 5 yıl önce sona eren aile Bahar adını verdikleri kızlarına kardeş arıyor. Normal yolla çocuk sahibi olamayan çift, Bahar için tüp bebek yöntemiyle bir kardeş yapabilmek için kendilerine uzanacak bir yardım elini bekliyor.
Gaziantepli Mahir-Ayşe Çelik çifti 2000 yılında dünya evine girdi. 19 yıl boyunca çocukları olmayan çift, ellerindeki tüm maddi imkanlarını tüp bebek tedavisi için harcadıktan sonra 2019 yılında Gaziantep Büyükşehir Belediyesi ve Sağlık Bakanlığının ortak projesi sayesinde evlatlarına kavuştu. Adını Dursun Bahar koydukları kızları 5 yaşına ulaşan çift şimdi de ikinci bir evlat sahibi olmak için çabalıyor.
Bir fabrikada işçi olarak çalışan Mahir Çelik, "2000 yılında evlendik, uzun yıllar çocuğumuz olmadı. 19 yıl sonra defalarca denemenin ardından tüp bebek yöntemiyle çocuk sahibi olduk. Gitmediğimiz şehir ve hastane kalmamıştı. Gaziantep 75. Yıl Kadın Doğum ve Çocuk Hastanesinde Sağlık Bakanlığı ve Büyükşehir Belediyesi hiç çocukları olmayan aileler için ücretsiz tüp bebek uygulaması başlatınca oraya, ilk denemede tuttu. Şükürler olsun. Hayatımızın anlamı olan kızımız 5 yaşına girdi" dedi.
Anne Ayşe Çelik ise, yıllarca evlat hasreti çektiğini belirterek, "Neler yaşadığımızı bir Allah biliyor. Defalarca deneyip de başarılı olamadığımız için son denemede doğan kızımıza artık düşükler son olsun diye Dursun Bahar adını verdik. 'Dursun' dedik çünkü çok büyük acılar çekmemize rağmen emeklerimiz hep boşa gidiyordu. Bahar dedik çünkü O'nunla birlikte evimiz kıştan çıkıp bahar gibi çiçeklendi. Kızımız büyüyor ama kardeş hasreti var. Sürekli 'benim neden kardeşim' yok diye soruyor. Başka ailelerde görüp de çok üzülüyor. Normal yollarda çocuğumuz olmuyor. Yine tüp bebek yaptırmak istiyoruz ama özel hastanelerde işlemler çok pahalı. Yine Sağlık Bakanlığımızın veya belediyenin bir katkısı olsa da bu kez kızımıza bir kardeş buluruz diye umut ediyoruz" diye konuştu.
Kaynak:Haber Merkezi
Vallahi ben de aynı sizin durumunuz gibi tek kızım var ama ikinci yapamıyorum evim Ambar içini bölmüşüm çadır altında oturuyoruz maalesef ki sesimizi duyan yok hep kızımın bir kardeşi olsun diyerek elde avuç ta hiç bir şey yok